به گزارش پتروچی به نقل از روابط عمومی و امور بین‌الملل پتروشیمی پردیس، این تجهیز راهبردی در واحد آمونیاک مجتمع، وظیفه راه‌اندازی پمپ آمین را بر عهده دارد و از حساس‌ترین اجزای برقی فرآیند تولید به‌شمار می‌رود. الکتروموتور مذکور پس از پشت سر گذاشتن آزمایش‌های ارتعاشی، الکتریکی و عملکردی، با موفقیت وارد مدار بهره‌برداری شد.

 

رئیس واحد برق مجتمع، در تشریح روند پروژه گفت: نمونه خارجی این الکتروموتور که ساخت یک شرکت ایتالیایی بود، به دلیل تماس روتور با استاتور از مدار خارج شد. با توجه به هزینه بسیار بالای بازسازی و تأمین مجدد، تصمیم گرفتیم با اتکا به توان داخل، مسیر مهندسی معکوس و ساخت داخلی را دنبال کنیم.

پس از بررسی‌های تخصصی، یک شرکت دانش‌بنیان به‌عنوان مجری پروژه انتخاب شد و با همکاری تنگاتنگ تیم‌های فنی پتروشیمی پردیس، فرآیند طراحی، ساخت و آزمون تجهیز آغاز شد.

 

میلاد معتمدی در ادامه افزود: تجهیز ساخته‌شده پس از نصب در فاز یک مجتمع، به‌مدت سه ماه به‌طور پیوسته در مدار قرار گرفت و تمامی شاخص‌های عملکردی آن از جمله توان، جریان، ارتعاش و راندمان در سطحی هم‌تراز با نمونه خارجی ارزیابی شد. همچنین راندمان کاری تجهیز به حدود ۹۴ درصد رسید.

وی خاطرنشان کرد که دستیابی به دقت ابعادی بالا، هم‌محوری کپ‌ها و کیفیت جوش روتور از مهم‌ترین چالش‌های فنی این پروژه بوده که با موفقیت پشت سر گذاشته شد. این پروژه همچنین توان طراحی و ساخت الکتروموتورهای میان‌ولتاژ در مدل‌های EX و NON-EX برای صنایع نفت، گاز و پتروشیمی را در کشور به اثبات رساند.

 

محسن مفتاحی، مسئول مهندسی فروش شرکت دانش‌بنیان نیز با اشاره به جزئیات پروژه گفت: پس از ساخت اولین نمونه، اصلاحات جدی روی طراحی و مواد انجام شد و نسخه نهایی با دقت بالا، عملکرد پایدار و تطابق کامل فنی تحویل داده شد. این مسیر اگرچه طولانی بود، اما به بلوغ فناوری ساخت یک تجهیز پیچیده در داخل کشور انجامید.

وی تاکید کرد: هزینه نهایی این پروژه تقریباً یک‌پنجم نمونه خارجی است، آن‌ هم با درنظر گرفتن تمامی هزینه‌های طراحی، ساخت، اصلاح و تست. این دستاورد برای ما فقط یک سفارش صنعتی نبود، بلکه نقطه عطفی در مسیر توسعه فناوری داخلی است.

 

پتروشیمی پردیس با اجرای این پروژه، گامی ملموس در راستای سیاست‌های کلان کشور در حمایت از تولید داخل، کاهش وابستگی ارزی و ارتقای تاب‌آوری صنعتی برداشته است. این تجربه، نمونه‌ای از تعامل راهبردی میان صنعت پتروشیمی و شرکت‌های دانش‌بنیان است که به خلق ارزش افزوده ملی، اشتغال فناورانه و توسعه دانش‌محور زیرساخت‌های صنعتی کشور منجر شده است.