به گزارش پتروچی، «جوانگرایی» طی سالهای اخیر به یکی از رویکردهای مورد توجه در ساختار مدیریتی صنعت پتروشیمی تبدیل شده است؛ رویکردی که در پتروشیمی سروش مهستان با ایجاد سازوکاری برای حضور و مشارکت نیروهای جوان در فرآیندهای ایدهپردازی، تصمیمسازی و جانشینپروری، شکل تازهای به خود گرفته است.
پتروشیمی سروش مهستان عسلویه حالا با تشکیل شورای «پارس» ــ «پیشگامان آیندهساز راهبران سروش» ــ مدلی را در دستور کار قرار داده که پاسخ آن، دستکم روی کاغذ، به گزینه دوم نزدیکتر است.
اعضای این شورا از میان نیروهای جوان دهه هفتادی و هشتادی مجموعه انتخاب شدهاند تا در کنار مدیران شرکت، ایدههای خود را مطرح کرده و در بخشی از فرآیندهای تصمیمسازی حضور داشته باشند اما آنچه این اقدام را قابل توجه میکند، صرفاً سن اعضای شورا نیست. جانشینپروری زمانی معنا پیدا میکند که مدیر آینده، پیش از نشستن بر صندلی مدیریت، فرصت مواجهه با مسئله، ارائه راهکار و مشارکت در تصمیم را پیدا کرده باشد.
صادق شیبانی، مدیرعامل پتروشیمی سروش مهستان، خود از مدیران نسل دهه شصت صنعت است و تشکیل چنین شورایی در دوره مدیریت او میتواند نشانهای از تلاش برای ایجاد حلقه ارتباطی میان نسل فعلی مدیریت و نیروهایی باشد که قرار است در سالهای آینده مسئولیت بیشتری برعهده بگیرند.
با این حال، شورای «پارس» تازه در ابتدای مسیر است و قضاوت درباره موفقیت آن نیاز به زمان دارد. شاخص اصلی نیز روشن خواهد بود: چه تعداد از ایدههای این نیروها وارد فرآیند اجرایی میشود و چه میزان مسئولیت واقعی به آنان سپرده خواهد شد.
اگر این شورا از یک ساختار تشریفاتی فاصله بگیرد و به بستری واقعی برای کشف استعداد، تجربهاندوزی و انتقال تدریجی مسئولیت تبدیل شود، آنوقت میتوان از سروش مهستان نه صرفاً بهعنوان شرکتی که از جوانگرایی سخن گفته، بلکه بهعنوان مجموعهای یاد کرد که برای «روز بعد از مدیران امروز» برنامه دارد.
پتروچی معتقد است صنعت پتروشیمی بیش از آنکه به جوانگرایی در آمار و احکام مدیریتی نیاز داشته باشد، محتاج سازوکاری است که نسل بعدی مدیران را پیش از رسیدن به صندلی مدیریت، در معرض تصمیمهای واقعی قرار دهد؛ مسیری که سروش مهستان آغاز کرده و نتیجه آن را باید در عملکرد آینده این شورا سنجید.