به گزارش پتروچی؛ صنعت پالایش وپخش بعنوان بازوی استراتژیک در حوزه نفت و انرژی باتوجه به ناترازی پیش آمده در بنزین نیازمند به تغییر رویکرد در ساختار خویش است. هرچند این امر کار سهل و آسانی نخواهد بود اما خوشبختانه با حضور تفکر جدید و ریسک پذیر مدیریت این شرکت می توان امیدوار و خوشبین به ایجاد تحولاتی با رویکرد مثبت بود.
ناترازی بنزین، بهینه سازی و گسترش واحدهای پالایشی، افزایش ظرفیت تولید، چالش های منابع انسانی، تنها یک روی سکه در این حوزه است. روی دیگر سکه این صنعت به چالش ها و رسیدگی به شرکت های زیرمجموعه مربوط می شود.
با نگاهی به انتصابات صورت گرفته در مجموعه پالایش و پخش این امر مسجل خواهد شد که محمد صادق عظیمی فر و تیم همراهش از میان مدیران، با ارزیابی دقیق و وسواس خاصی افراد بر روی سمت ها منصوب کرده است، می توان اینگونه بیان کرد که تاکنون امضای پای حکم های مدیران به خطا نرفته است.
فصل الخطاب در صنعت پالایش و زیرمجموعه هایش تامین پایدار سوخت در کشور است، این همان حلقه ای است که مجموعه واحدهای پالایشی ازانبارهای نفت تا صنعت انتقال و توزیع را به سمت جایگاه های سوخت، نیروگاه ها، برخی واحدهای پتروشیمی و فرودگاه ها و سایر مقاصد هدف متصل می کند.
به جرات می توان گفت که عظیمی فر با سه انتخاب تاکتیکی زنجیره تولید، انتقال و توزیع فرآورده های نفتی را ایزوله کرده است، چرا که پایداری هریک از واحدها به وجود نیروی متخصص و مجربی که راس امور قرار می گیرد و به نوعی سرنوشت بخش های عملیاتی خود را رقم می زند، منوط می شود.
بنابراین در صنعت پالایش در گام نخست با دیدی موشکافانه سه تن از مدیرانی از جنس خود صنعت پالایش و پخش و انتقال و توزیع هستند برای مدیریت کاندید کرده است.
بدین ترتیب در سلسه انتصابات، سکان شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی به کرامت ویس کرمی سپرده شد . وی که پیش تر مدیرعامل اسبق همین شرکت بود و در دوره بعد بعنوان معاون اجرایی مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش منصوب شد، سرانجام با حکم معاون وزیر درامور پالایش و پخش به سمت مدیرعاملی شرکت ملی پخش تکیه زد.
ماهیت کار شرکت ملی پخش بسیار حساس است، به نوعی می توان مدعی شد نقطه ثقل مرکزی امنیت انرژی در بخش سوخت دراین نهاد تعبیه شده است. معاون اول رئیسجمهوری نیز چندی پیش با اشاره به حملات سایبری به جایگاههای سوخت کشور تأکید کرد: «در دو سال متوالی سیستم توزیع بنزین دچار حمله سایبری شد که حمله سال دوم مشابه سال نخست بود و در این زمینه غفلت جدی شده است و باید دید چه کسی پاسخگوی وقوع چنین حملههایی است و با توجه به ظرفیتهای بالای کشور و همکاری با بخشهای ذیربط، جلوگیری از چنین حملههایی در آینده چگونه خواهد بود.»
از سوی دیگر باید گفت باتوجه به بندهایی که در ماموریت های مدیریتی محوله این شرکت درج شده است هریک فصل هایی را در بردارد که نیاز به برنامه ریزی مدقن و نگاه کارشناسانه همراه با آینده گری خواهد داشت.
اما دو انتصاب دیگری که منجر به حبذا گفتن کارکنان به انتخابات بعدی در این ساختار انجامید، امضای حکم مدیران عامل شرکت های ملی مهندسی و ساختمان نفت و خطوط لوله و مخابرات نفت بود.
در ابتدای هفته جاری علی احمدی پور که پیش تر به عنوان معاون عملیات شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت مشغول به خدمت بود با انتصاب جدید در رده مدیرعاملی این شرکت قرار گرفت. انتصابی که موجی از خوشحالی و امیدواری را به بدنه صنعت انتقال نفت تزریق کرد. یک مدیر تکنیکال که با اندوخته های فنی خود می تواند کمک شایان توجهی در تصمیمات مربوط به پیش برد طرح های صنعتی و نیمه فعال دیروز این بخش بگیرد.
و اما انتصاب شرکت ملی مهندسی و ساختمان نفت ایران از شرکت هایی که نقش مهمی در پروژه های خاک خورده این بخش می تواند داشته باشد. یک انتصابی که ردپا و صبغه فعالیتش را می توان طی سال های گذشته در خیابان فاطمی نبش خیابان پروین اعتصامی در شرکتی جست که پروژه های متعدد عملیاتی را در بطن خود همیشه به همراه داشته است. محمد مشکین فام مدیرعامل پیشین شرکت نفت و گاز پارس آشنایی با مصائب و چالش های مناطق عملیاتی بویژه در بخش فراساحل را در کارنامه کاری خود ثبت کرده است. شرکت ملی مهندسی و ساختمان نفت ایران متاسفانه تاکنون علی رغم ظرفیت های موجود در حاشیه بوده است و آنچنان که باید در پروژه ها مطرح نشده است. مشکین فام باید آستین ها را برای یک خانه تکانی اساسی بالا بزند.
همچنین از انتصابات قابل توجه دیگر حضور محمدعلی دادور از مدیران کلیدی که در پالایشگاه ستاره خلیج فارس خوش درخشید حال در کنار مدیرعامل جوان به عنوان معاون اجرایی قرار گرفته است. از دادور پیش تر اخبار مربوط به بزرگترین پالایشگاه میعانات گازی کشور
را می شنیدیم از رشد 200 درصدی صادرات پالایشگاه ستاره خلیج فارس تا تولید روزانه حدود ۴۷ میلیون لیتر بنزین پاک با استانداردی بالاتر از استاندارد یورو ۵.
حال باید دید که در گام بعدی انتصابات آیا بانوان نیز در دامنه این تغییر و تحولات جایی خواهند داشت و دیگر آنکه همکاری با سازمان بورس انرژی در عرضه محصولات چه روندی را طی خواهد کرد. نباید فراموش کرد عاملی که در حال حاضر صنعت پالایش به آن نیاز دارد افزایش بهره وری و مدرنیته شدن است.
